aug 2009

Vanuit Queenstown weer een nieuwe update. We zijn ondertussen alweer een aantal dagen onderweg in Nieuw Zeeland. We zijn dus veilig aangekomen, na lang wachten op de vluchten. Maar al dat wachten was het zeker waard, een ongelofelijk mooi land lag op ons te wachten. Al vanuit het vliegtuig was het uitzicht ontzettend mooi.
Dat de film The Lord of the Rings hier opgenomen is, snappen we heel goed! Elk hoekje of plekje zou zomaar een filmdecor kunnen zijn.
Nieuw Zeeland is weer heel anders dan Australië en moeilijk te vergelijken. Ten eerste is het temperatuur verschil al een wereld van verschil, van 28 graden naar 8 graden in de sneeuw. Weer even wennen aan de kou, maar de omgeving ziet er door de sneeuw echt fantastisch uit! Fotootjes zullen volgen. Nieuw Zeeland is dun bevolkt, er wonen meer schapen dan mensen (4 miljoen mensen, 16 miljoen schapen… haha!). Onderweg kun je dan vaak ook uuuuuren niks tegenkomen, behalve een ontzettende mooie natuur en... schapen. Het was ook weer even wennen aan het accent hier, maar ondertussen kunnen we iedereen weer goed verstaan. We hebben ons campertje weer bij Wicked gehuurd en een echte ghottic style camper ervoor terug gekregen (dat is heel hip hier). Maar hij rijdt ontzettend lekker en is vooral heerlijk warm (geen gaten in de bus zoals de vorige, en we rijden een automaat met 4WD, super makkelijk en stoer natuurlijk!).
Na Christchurch, waar we aankwamen, zijn we onze roadtrip gestart en op weg gegaan naar Mount Cook. De hoogste berg van Nieuw Zeeland. We hebben gekampeerd onder de berg, in de sneeuw. De kampeerplek ligt in de natuur en er is niks behalve een WC en een donkere schuur om te koken. Omdat het zo in de natuur ligt en weinig licht is, was het ’s nachts dan ook pikkepikke donker. Je kon echt geen hand voor ogen zien, dus ’s nachts even naar het toilet, over het water met een brug zonder leuningen is dan ineens een heel avontuur (niemand is in het water gevallen trouwens). De bergen waren fantastisch! We hebben er een mooie wandeltocht gemaakt. Het was wel mistig dus de Mount Cook was in de wolken verdwenen. Maar toch hebben we heel wat bergen gezien die wel op de Mount Cook leken, alleen wat kleiner.
Na de Mount Cook zijn we richting het zuiden gereden, naar Dunedin en Otago Peninsula. Ooooh deze streek heeft ons hart veroverd! De stad Dunedin was erg gezellig en lag in een mooie baai tussen de bergen. Maar het Otago Peninsula, wát een mooi eiland was dat. Onbeschrijfelijk! We hebben er over hoge bergen gereden om bij een mooie zandbaai te komen. Daar zaten we op het strand tussen de zeehonden en pinguins! We dachten dat we rustig en veilig aan het kijken waren naar de pinguins en zeehonden op afstand, toen Paul ineens een zeehond achterons zag. We vonden het eerst erg leuk, want we hadden een zeehond nog nooit van zo dichtbij gezien. Totdat hij ineens een immens hard en raar geluid maakte en wel duidelijk werd dat hij ons niet zo leuk vond… Dus dat werd: RENNEN! Paul naar links, Kirsten naar rechts, de zeehond wist niet waar hij naar toe moest. Gelukkig maar! Blijkbaar kunnen ze hard bijten en hard rennen, ook al lijken ze nogal lomp. Dus toen hebben we ze van een nóg verder afstandje bekeken…Deze plek was erg mooi en speciaal en zeker één van de mooiste plekjes die we tot nu toe gezien hebben!

Na dit avontuur gingen we op naar Milfourd Sounds. Daar stond het volgende avontuur te wachten want de weg om er naar toe te komen, werd bestempeld als: very dangerous! Dit kwam omdat er door een aardbeving veel lawines waren gevallen en de weg 10 dagen afgesloten was geweest. Het rijden viel wel mee, maar de lawines waren goed te zien langs de weg. Maar we zijn veilig in Milfourd Sounds aangekomen en hebben hier een fantastische boottrip gedaan! Foto’s zullen het wel duidelijk maken! We hebben het hier dus erg naar ons zin en er wachten nog veel mooie plekken op ons! Maar daar weer meer over in een volgende update!

Veel liefs vanuit Queenstown,

Paul en Kirsten

Fotos:

Hoe meer we naar het noorden rijden, hoe harder de zon gaat schijnen en hoe warmer het wordt! Heerlijk om bikini en zwembroek uit de kast (of ja kast, dat is ook een beetje overdreven, uit de backpack) te halen, onze winterdeken weer weg te stoppen en van het zonnetje te genieten!
Toen we het bordje “Rainbow Beach, 70 km” langs de weg zagen staan, zijn we dan ook maar meteen afgeslagen om op het strand te gaan kamperen. Het was echt een fantastische kampeerplek, lekker in de schaduw tussen de bomen en aan het strand. Veel leuke mensen ontmoet en aardig wat wijntjes bij het kampvuur gedronken. That’s the way of life!

Rainbow Beach ligt aan de Sunshine Coast en tegenover Fraser Island. En dáár wilde we graag naar toe.

Fraser Island is een groot eiland met ontzettend mooie natuur, waar je alleen met een 4WD kan rijden door de duinen en langs het strand. Bij het kampvuur troffen we een Duits koppel die het ook wel zagen zitten om hier een tour te maken en samen hebben we een auto gehuurd met tentje, om richting Fraser Island te gaan. En al die positieve verhalen die we hoorden over het eiland waren niet voor niets. Wat een avontuur! Met een grote jeep over de duinen en het zand, het zoute water ontduiken, vast komen te staan op een grote helling (waar allemaal mannen zaten met een biertje, te kijken hoe elke auto zich vast reed in het zand... haha!Beter dan televisie), kamperen in de wildernis, wijntjes drinken bij zonsondergang, zwemmen in een van de mooiste meren en rijden door het regenwoud… wat een ervaring! Foto’s zullen het waarschijnlijk beter beschrijven, al blijft het een onbeschrijfelijke ervaring! Het rijden in de 4WD was af en toe wel spannend, vooral het oprijden van de grote duinen... Er schijnen leuke filmpjes van te bestaan op Youtube… (ik hoop geen filmpje van ons )

Na het Fraser Island avontuur reden we weer verder naar het noorden, om even in Rockhampton te stoppen. Deze stad was een stop waard, omdat het de stad is van dé Australische steaks. En een echte Paul kan natuurlijk een ontzettend lekkere steak + koud biertje niet laten schieten, dus daar hebben we dan ook maar even saampjes van genoten!
Maar eigenlijk we waren nog lang niet uitgekeken op de Australische eilandjes, dus reed onze Wicked Camper ons naar de Whitsunday Islands. Bountey eilanden op z’n mooist! We hebben gekampeerd op een van de eilanden (South Molle Island). We werden ’s morgens gedropt met een tentje (zonder haringen…), 20 liter water, snorkel spullen en eten. Het voelde alsof we op een onbewoond eiland aangespoeld waren en we voelde ons dan ook even Robinson Croese. Vooral toen het eb was en we konden lopen naar het andere deel van het eiland voelde we ons even alleen op de wereld. Een onbewoond eilandje, waar alleen maar strand, rotsen, slangen, bloedzuigers en wij waren (oeh dat klinkt best eng nu ik het opschrijf..) Maar goed die slangen en bloedzuigers hebben we maar gelaten voor wat het was en we hebben erg genoten van de mooie omgeving en ons ‘eigen’ eilandje. Weer een mooie ervaring rijker en gelukkig kwamen ze ons de dag erna ook weer ophalen van het eiland!

Toen volgde het volgende slangenavontuur: Billabong Wildlife Sanctury! Dit was een groot park met alle dieren uit Australië. Koala’s, kangaroos, emu’s, krokodillen, slangen, wombaths, ze waren er allemaal! We hebben zelfs nog even een slang om onze nek gehad en een krokodil vast gehouden. Wist je dat krokodillen eigenlijk heel zacht zijn? Verbaasde ons nogal!

Ondertussen wordt het alweer een lang verhaaltje, maar we hebben in die maand tijd ook zó ontzettend veel meegemaakt! Na onze slangenavonturen, kwam het eind van onze Ozzie tour dan ook helaas al in zicht. We gingen op weg naar Cairns, de eindbestemming van onze reis. Onderweg reden we nog vlak langs een bosbrand (dachten we). Waar het in Nederland echt onmogelijk zou zijn om zó dicht langs het vuur te mogen rijden, reden we nu op nog geen 1 meter afstand van het vuur vandaan. Wij schrokken er wel even van, de mensen langs de weg leken echter totaal geen stress te ervaren… Bleek later ook dat het vuur aangemaakt was door boeren, om zo beter hun suikerriet te kunnen oogsten. Weer een typisch gevalletje van: No worries mate!

In Cairns wilde we dan toch gaan kijken waar Nemo nou vandaan komt en hebben we onze laatste dag met een onvergetelijke herinnering afgesloten. We zijn gaan snorkelen (Kirsten) en duiken (Paul) bij het Great Barrier Reef. We besloten om naar het Outer Reef te gaan, waar minder toeristen komen en waar het einde van de continentale plaat is. Het was FANTASTISCH! Nog nooit hadden we zo een mooie onderwater wereld gezien en vooral het koraal was echt super! Zelfs met snorkelen kon je superveel zien en zag Kirsten een pijlstaartrog en een soort slangvis met vleugels (Eel) en heeeel veel gekleurde vissen en groooote vissen. Paul ging een paar metertjes dieper en heeft nemo de groeten gedaan, een reuze schelp gezien, trompetvissen, een opblaas vis (die is ook in de Nemo film, als die vis boos wordt dan blaast hij op met allemaal stekeltjes) en veel mooi koraal. Helaas hebben we geen onderwaterfoto’s. Het was een geweldige laatste dag!
Toch zijn we nog helemaal niet klaar om Australië te verlaten, er is nog zoveel moois te zien! Wie weet, als we later groot zijn, dat we nog een keer terug komen. Maar van de andere kant hebben we ook ontzettend veel zin om aan een nieuw avontuur te beginnen: NEW ZEALAND, HERE WE COME!

Liefs vanuit de laatste keer Australië,

Kirsten en Paul.

PS. Hoe is het in Nederland? Jullie moeten ons natuurlijk ook op de hoogte houden van alles!
PPS. Wist je dat het water in Australië de andere kant op draait? Grappig he! Het is toch echt de world upside down.

Fotos:

greetz

Vanaf de camping in de buurt van Surfers Paradise, weer een update vanuit Australia.
Het is hier nog steeds fantastisch and we are doing good!

Na ons vorige verhaaltje getypt te hebben zijn we een dagje Sydney gaan bekijken. We hebben ons goed vermaakt! Een erg mooie en relaxte stad. Natuurlijk the Opera House gezien en the Harbour Bridge. Op het eind van de dag besloten we nog even een boot in te stappen (konden we gratis in met ons treinkaartje, tja je blijft toch een Nederlander), wat erg mooi was! Vanuit de boot (gelukkig bleef ie in de buurt van Sydney, we waren vergeten te kijken waar hij naar toe ging.. ) konden we Sydney bij zonsondergang zien en zagen we ook de ontzettend mooie skyline.

Na een dagje in de stad zijn we weer verder op pad gegaan naar het noorden met ons (nog steeds erg wicked) campertje.

We reden al snel het Myall Lake National Park in, wat echt fantastisch was! (zie foto’s). Je kon er gratis slapen op verschillende campings, waarbij je midden in de natuur stond tussen de dingo’s! ’s Avonds het kampvuurtje aan, heerlijk! Overdag gingen we op pad in het park en kwamen we super mooie plekken van Aboriginals tegen, waaronder The Dark Point. Een grote zandduin tussen de bomen, sjiek!

Eigenlijk wilde we niet weg uit het park, maar ja we moeten nog een heel stuk naar het noorden, dus toch weer verder gegaan. En tja, eigenlijk is alles mooi hier, want daarna reden we naar Seal Rocks, waar we dolfijnen zagen surfen in de golven!

Dat smaakte naar meer, dus besloten we de volgende dag een walvissen boottocht te doen. In één woord: WAUW! Er zwommen drie walvissen nog geen 100 meter van onze boot vandaan. Ze schenen het nogal naar hun zin te hebben, want ze sprongen en doken er op los! Zoals de man op de boot vertelde: It’s your lucky day! Blijkbaar springen ze niet elke dag bovenwater. Toen we eigenlijk weer terug naar de haven wilde gaan hoorde we ineens keihard: PFFFFFFFFFF! Twee walvissen wilde blijkbaar mee in de boot en lagen vlak naast ons! Dat was ff schrikken en ook ff het zoute water van onze camera’s af halen…

Na de surfende walvissen en dolfijnen vonden we het tijd ons zelf aan een golfje te wagen. In de buurt van Byron Bay vonden we een surfdude die ons wel les wilde geven. Het was echt een verstrooide hippie, die niks kon onthouden en niet stopte met praten. Namen onthouden kon hij dus ook niet, dus we werden al snel betiteld met de bijnamen: The Little Dutchie (Kirsten) en The Big Fellow (Paul). We horen er dus al helemaal bij.
Het was te merken dat we allang niet meer goed bewogen hadden, lees: SPIERPIJN! Maar we hebben allebei heel wat golfjes weten te pakken en konden ook al als echt surfdudes op ons board staan op het eind van de dag.
Helaas hebben we geen foto’s van het surfen, want de camera is niet waterdicht (zoals sommige dudes wel dachten in de surfles en hun camera dus sloopte in de zee… oeps!)

Nou binnenkort weer een nieuwe update met ons volgende avontuur vanuit het noordelijke stuk van Australia!

En de updates vanuit Nederland willen we ook graag horen! Hoe is het met iedereen?
Vierdaagse feesten in Nijmegen overleefd? En respect voor diegene die hem gelopen hebben! Supergoed! Nou enjoy jullie vakantie, cheers mates! En hou ons op de hoogte, dan doen wij dat ook!

Liefs, Paul en Kirsten